आतुरता

 

समिंदराच्या किनारी, लाट उंच उंच धावे

आतुरता तिच्या मनी,चंद्रा नभीच्या पहावे

पुनवेच्या रातीसही धाव घेई तीरावरी

आतुरली होती लाट द्यावी भेट कोणीतरी

एकटीच होती लाट शांत ऐकतसे गाज

आतुरल्या नजरेने पाहे कोण आहे आज

नारळाच्या झावळीत विसावले कोण कोण

आतुरतेने पाही ती  फक्त चंद्राचं चांदणं

विसरुनी सारे सारे, म्हणे येईल पहाट

आतुरता वाढवित, चैतन्याची आली लाट

रसिका राजीव हिंगे