एक कवडसा पुरेसा
वाट दावण्या यशाची
घेइ भरारी शैशवा
भीती नकोच कुणाची
दशदिशातून उमटतो
हुंकार काळोखाचा
बिंदुतूनही बहरतो
सुगंध प्रकाशाचा
उजेडातील तारका
की लखलख सौदामिनी
काळोखाचा सरे पटल
अल्लडशा बाल्यातुनी
अदमासे उचलुनी पद
यशोशिखरे गाठावी
अवकाश घेउनि कवेत
किर्ती दिगंतरा जावी
रसिका राजीव हिंगे
कोसळती बघ धरेवरी गे
आल्हादक या सरींवर सरी
रिक्त जाहले मेघ जांभळे
रितेपण का जाणवे उरी
रिक्त होऊनि जलद सावळे
धरेस करतो सारे अर्पण
बीजांकुरांनि भारावते ग
वसुंधरेचे अवघे तनमन
मेघदूत हा प्रीत सख्याचा
क्षुब्ध होऊनि करितो तांडव
पापणकाठी सर ओघळते
उधळून देइ क्षणात मांडव
वेशीवरती टांगली पुन्हा
संसाराची जणू लक्तरे
मेघ सावळा स्तब्ध जाहला
पाहुनिया ही नवी झुंबरे
रसिका राजीव हिंगे
