धरा झेपावते जणू गगनी
क्षितिजी अंबर ये उतरुनी
घे भरारी निळ्या आभाळी
व्यक्तिमत्वास ग ये झळाळी
तू विश्वाची माय निर्माती
गगन ठेंगणे तुज पुढती
उत्तुंगतेला घाल गवसणी
दशदिशा ही येती उजळुनी
निळे डोंगर अन निळ्या वाटा
हिरवाइच्या दाटल्या लाटा
या वाटेवरुनी चालतांना
घे मोकळा श्वास बहरतांना
रसिका राजीव हिंगे
No comments:
Post a Comment