कालचक्र

कालचक्र 

आतंकवाद्यांसवे चालतो निसर्ग ही  दाहशतीच्या  वाटा 

कधी वादळे, कधी भूकंप   तर कधी त्सुनामी च्या लाटा 

मातृभूच्या  नंदनवनी आतंकवाद्यांचीच दहशत 

दक्षिणेत झाली सगळ्यांची  त्सुनामीमुळे वाताहत 

कधी विमानाचे हायजॅक तर कधी कुणाचे अपहरण 

मानवच झाला आहे निसर्गाच्या  प्रकोपास कारण 

कुठे होतो चारा घोटाळा तर कुणावर खुनाचा आळ 

कोण सज्जन अन कोण दुर्जन ठरवतोय काळ 

जयेन्द्राच्या बदनामीमुळे कासावीस झाले कांचीपुरम 

डॉन च्या दहशतीमुळे उध्वस्त झाले मुंबापुरम 

कुठे पुराचे थैमान तर कुठे पाण्यासाठी वणवण 

उलटे फिरले कालचक्र कोसळले निसर्गाचे संतुलन 

                                   

                                                                                             रसिका 

                                                                                         २७/१२/२००५

शब्द

शब्द  असावेत  असे
जणू समुद्राची  गाज
मनास शांत वाटावे
पाहुनी  शब्दांचा  साज

शब्दांनी घ्यावी सागराची गंभीरता
तर कधी व्हावे प्रशांत
कधी वाऱ्यासम उधळावेत
तर कधी झुळकेसम शांत

शब्दांनी घ्यावी नभाची विशालता
तर कधी व्हावी छाया
शब्द शब्दच असावेत ग
मनापासून करण्यास माया

शब्दांवाचून कळते सारे
शब्दांच्या पलीकडले
नयनातून चाहूल घेत
जाणवे सगळे अंतर्मनातले

प्रेमाची भाषा फक्त
नजरेलाच कळते
शब्दांची गरजच काय ग
जेव्हा नजरेला नजर मिळते 

शब्दांवाचून कळते सारे

                                                    

शब्दांवाचून  कळते सारे       
शब्दांच्या पलीकडले 

नयनांतून चाहूल  घेत 

जाणवे  सगळे अंतर्मनातले 

आठवणी येतात  कधी 

सुखावून जाण्यासाठी 

आठवणी येतात कधी 

मनमोर फुलविण्यासाठी 

आठवणी येतात कधी 

चांदण झुला  घेऊन 

आठवणी  येतात कधी 

प्रीतीचा  चांदवा घेऊन

 आठवणी येतात कधी 

चातक होऊन 

वाट  बघतांना 

बरसणाऱ्या सरी  होऊन 

आठवणींना घालू दे  थैमान 

स्वभावच आहे तो त्यांचा 

त्यामुळे त्या कधीही 

होत नाहीत बेईमान