चित्रकाव्य

भूगर्भाच्या मातीशी

नाते घट्ट ठेवत

जगण्याची जिद्द

कायम ठेवून हा

पसारा मांडला

त्या निर्मिकाच्या सेवेसाठी.

पण तो तरी कुठे आहे

खोल रुजलेली मुळे

भूगर्भास जोजवत 

आताशा मुळांनी मातीशी

प्रतारणा केली.

एक गंधित निष्पर्ण चांदण 

फुलांचा वर्षाव आहे

त्याचा दरवळ अंथरतो

फुलांनी फुलायचे, गंधळायचे

एवढेच उरले.

अनाहत नादाचे गुंजन 

ऐकले या ओसाड माळरानावर

नादच स्तब्ध 

सावळ्या आईशी नाळ

तुटायची आहे अजून

म्हणून  धरून ठेवले

आहे खोल खोल

मुळाशी.....

©️रसिका राजीव हिंगे