साक्षीदार

      अहाहा! काय नयनरम्य, सुंदर दिसतंय न नभांगण... शुभ्र शशी आज निळाई घेऊन आला आहे... अग बाई सावळी धरा पण निळीच भासते आहे....वृक्ष , लतावेली सारीच निळाई...

कृष्ण कृष्ण कृष्ण

     अलगद शब्द आले ओठावर.... अरे रजनीनाथा कसली ही निळाई...  आज पुनवेची रात, तुझा दुधाळलेला पांढुरका प्रकाश येईल अवनीवरती असे वाटत असतानाच तू असा निळा का झालास?

     का तुलाही झाली कृष्ण सख्याची बाधा... राधेसारखी! असो. तू नभी आलास न की मन वेडावते तुला बघण्यासाठी  बऱ्याच आठवणी आहेत तुझ्या संगतीच्या...

     आता ही निळाई च बघ न तुझ्या स्वभावाचे द्योतकच जणू. शांत, आल्हादक.... एखादी निळी झुळूक यावी अन मन सुखावून जावे असेच तुझे रूप आजचे रे. 

     नवपरिणीता प्रीतमहाली अवगुंठून बसली आहे सख्याची वाट बघत तुझ्याच साक्षीने. अशा कितीतरी सखींचा तू सोबती होतास,आहेस आणि राहशील पण. नाही का? कारण सगळ्या रात्री तर तुझ्याच साक्षीने फुलतात,बहरतात आणि विरह पण तुझ्याच साक्षीने सोसतात. खरे आहे न!

    अल्लड षोडशा तुझ्याच संगतीने स्वप्नांच्या हिंदोळ्यावर झुलते, रोमांचित होते. तुझं हे लोभसवाणे रूप पाहिले की सारं विसरायला होतं आणि तूच खरा सखा असे वाटायला लागतं. 

    तुला असं कधी वाटत का तुझ्या स्वच्छ प्रकाशात एखादी तुला न रुचणारी,क्रूर,समस्त मानवजातीला काळिमा फासणारी एखादी घटना घडली तर तू त्याची पण साक्ष देऊ शकशील? देऊ शकशील. नक्की च देशील कारण जिथे तू आहेस तिथे काहीच लपत नाही,आपोआप ते उघडकीस येतं....अशा अप्रिय कथा नको गडे.. 

    तुझी एक गोष्ट मला फार आवडते. देत राहणे. तू स्वतः स्वयं प्रकाशित नाहीस. रविराजकडून तुला प्रकाश मिळतो आणि तू तो हो वाटून टाकतोस,अगदी जे जे आहे मजपाशी ते ते घे तू तुजपाशी असे म्हणत सगळं समर्पण करतोस.... किती  ही उदात्त भावना.....

    पण खरंच तू म्हणूनच खूप छान दिसतोस,सौंदयाची परिसीमा म्हणजे तू असं मला वाटतं...

रसिका राजीव हिंगे