चित्रकाव्य

चौसोपी वाडा बहु सुंदर 

भव्य अशा या परसदारी

चकचकीत तांब्याचा बंब

घंगाळातील उष्ण वारी

वृंदावनीची तुळस हिरवी

बघ तुला कौतुके पहाते

तव न्हाण्याचा होई उत्सव

डोळे भरुनी मी ही बघते

पुरे झाले आटोप आता

किती खेळशील रे बाळा

उष्ण जरी हे पाणी आहे

तरी हुडहुडी भरी स्नेहाळा

नुकतीच सर येऊन गेली

ऊन कोवळे तव मुखावरी

पागोळ्यातील सरते पाणी

अभिषेक करी तव शिरावरी

आनंदाचे क्षण अनुभवसी

डोळे मिटुनी तू लडिवाळा

ऐसे राजस रुपडे तुझे

दृष्ट काढते रे घननीळा

रसिका राजीव हिंगे