बघ नौका जाती दुरुनी

नात्यांचा गोफ विणतांना
प्रत्येक धागा घट्ट विणला
काही सुटत गेले तरी                                                         
गोफ नाही सैलावला
सुखाच्या समिंदरातूनी
दुःखाच्या नौका जाती दुरुनी

ताळमेळ संसाराचा ह्या
कधीच नाही जमत बयो
अधिक असले सारे तरी
वजा काही होत जात बयो
अर्थाच्या ह्या सागरातूनी
हौसेच्या नौका जाती  दुरुनी

संसाराच्या सारीपाटावर
मनासारखे दान पडले
संसारवेल ही बहरली
सारेच असे जुळून आले
आज मात्र वादळातुनी
एकच नौका जाते दुरुनी

वादळात ही शीड उभारून
नौका भवसागरी डोलते
गुरुकृपेचा नाविक भेटता
जीवन नौका सहज तरते
वडवानल पेटला जरी
माझी नौका जाते दुरुनी

रसिका राजीव हिंगे