चित्रकाव्य

निःशब्द वाटेवरी हिरवाईच्या संगती
आभाळ भारलेले धारा केव्हा बरसती

चालत चालत जावे लांब लांब कुठपर्यंत
आकाश धरेस टेकते त्या क्षितिजापर्यंत

हिरवाई माझी सखी या रम्य वाटेवरती
अबोल ऐसे संवादन होई तिज संगती

मनातले गुपित माझे सांगते मी सखीला
शीळ घुमवित येईल ग कोण या वाटेला

एकटी नव्हे ग मी, आहे निसर्ग सोबती
स्वप्न रंगवीत चालते धुंद या वाटेवरती

रसिका राजीव हिंगे