चित्रकाव्य अंकुर

खोडातून निष्पर्ण या
आले अंकुर बहरात
जगण्याची जिद्द होती
आलो फुलून क्षणात

वाऱ्यासवे उन्मळून
होतो निष्पर्ण वनात
धारा झरझर आल्या
आलो फुलून क्षणात

अंकुरला देह सारा
होई अंगांग हरित
पाने फुले फळे येती
आलो फुलून क्षणात

उभारलो आनंदाने
पुन्हा जगू दिमाखात
ऐसे मनी ठरविता
आलो फुलून क्षणात

राजा म्हणती आंब्यास
भरे अमृत रसात
कळले हे  विचारांती
आलो फुलून क्षणात

गुज एकच सांगतो
जगा सारे आनंदात
माझ्यासम बहरावे
यावे फुलून क्षणात

रसिका राजीव हिंगे