काडी काडी जोडूनिया
माझे घरटे बांधले
चिवचिव पाखरांची
किती मन आनंदले
सोनसळी किरणांनी
दिले सुखाचे आंदण
भरारला वारा दारी
वृक्ष वेलींचे कोंदण
निळ्या आभाळाची माया
अंगाईने जोजविते
नाते जोडता जोडता
ऋणबंध शिकविते
सैल झाली वीण कशी
कैसी फिरली ही सृष्टी
उसवले धागे सारे
थिजे पापणीत दृष्टी
नको नको रे पाखरा
धावू नको वेडापीसा
घरट्यात परतुनी
माझ्या येई रे पाडसा
दान दे ओंजळ पसा
देवा साकडे घालते
पैलतीर खुणावतो
मन का हुरहुरते
रसिका राजीव हिंगे

No comments:
Post a Comment