कर

चित्र ललित

कर#रसराज#युगंधर#बासरी#कृष्ण#

कसे सांगू काय सांगू

भाव माझ्या मनातले 

कर करात तुझीया

सुख हे विश्वातले

   नीलवर्णी युगंधराच्या बासरीचे सूर .....कालिंदी च्या किनारी सारा भवताल सुरमय करीत होते... कदंबाच्या पानापानातून सळसळ जाणवत होती...  कालिंदीच्या काळ्या पाण्यावर भावतरंग थुईथुई करत होते... सांज ऐन भरात असतांना च छम छम पदन्यास करीत ही बावरी धावत होती ......

   बासरीच्या सुरामुळे उतावीळ झालेली. तिचे महावस्त्र  वाऱ्याशी झगडते आहे. ...नजर शोधते आहे कालिंदीचा तीर ...कधी एकदा तिथे पोहचते आणि कृष्णसख्याला पाहते असे झाले होते.....

   हुरहूर मनी दाटते

   कधी पाहू गे श्रीरंग

   ताल धरिती पैंजणे

   परी दिसेना मृदंग

 अशी अवस्था झाली आहे राधाराणीची.... 

   आणि श्रीरंग! नभी चंद्र स्वतःच्या सौंदर्याने झळकत आहे,सभोवती त्याच्या तारकांचा रास रंगला आहे....पण मुरारीच्या गोपिका, राधा कुठे आहेत?  माधवाची नजर सारखी भिरभिरते आहे.... बासरीचे सूर व्याकुळ यायला लागलेत याची जाणीव श्रीहरीला होते.....

    पैंजणांची छम छम ऐकू यायला लागते, राधेच्या सौंदर्याचा, तिच्या प्रीतीचा सुगंध सारा आसमंत भारुन टाकतो आहे ,तिच्या गोऱ्या रंगाचा प्रकाश इतका शांत आणि शीतल आहे की चंद्राची ही शीतलता फिकी पडावी असेच भासते मुरलीधरास जणू....

    राधा कालिंदीच्या किनारी पितांबर धारी सावळे परब्रह्म पाहून हरखून जाते, कृष्णसख्या भोवती तिचे मन रास खेळायला लागतं, समर्पणाचे सारे भाव ती तिच्या कान्हाच्या  करात समर्पित करते, आत्म्याचे परमात्म्याशी झालेले मिलन....

    नीलवर्णी सावळ्याच्या हाती आपला गोरा हात देतांना क्षणभर समाजभान विसरून राधा असे तर म्हणत नसेल न

    

चंपक गोरा कर कोमल हा, करात तुझिया देते

नेशील तेथे-येते, सखया, नेशील तेथे-येते

     

रसिका राजीव हिंगे