प्रसंगकाव्य
चांद्रनगरीतून चांदण शेला
लेऊन आलीस गे प्रिये तू
मज भूलवाया प्रीत लाजरी
होऊनि अभिसारिका तू
गंधशाली मनरमणी ग
दरवळ उधळत वाटेवरी
मोहवीत हृदयास सखये
पदन्यास करी राधाबावरी
स्वप्नवत भासे साजणी ग
तव स्पर्शाची जादू अधिरी
मधाळलेले शब्द तुझे ग
नयन तुझे जणू कट्यारी
स्वप्नझुल्यावरी झुलतांना
तुझा हात असावा हाती
तुझ्या संगे दिवस फुलावे
गंधाळाव्यात चांदण राती
रसिका राजीव हिंगे
No comments:
Post a Comment