सांजवेळ

निळ्याशार आभाळात सांज फुलून आली
लाजरी सांजवेळ चंद्रकळा लेऊनी आली

सोनसळी आभा ऐसी की लज्जेची लाली
गवताची पाती थरथरे लाली गाली आली

क्षितिजाला येऊन भिडले चमचमते अंबर
भामिनीचा पारिजात टपटपे जणू भूवर

चवथीची चंद्रकोर करते सौंदर्याचे शिंपण
जांभुळल्या नभास देते चांदण्याचे आंदण

सांज ही बघतांना तुझ्या मनी काय आले
माळरानी  उभा आहेस काय तुज दिसले

निसर्गाच्या सौंदर्याची पाहुनिया ही उधळण
हात जोडले नतमस्तक झाले शांत हे मन

रसिका राजीव हिंगे