दाटत येते जरा धवलशी
निळसर माया आभाळाची
हिरवाईला घेउनि कवेत
शाल ओढते दवबिंदूंची
विसावते ही नदी किनारी
तरंग उठती मन जलाशया
स्वप्नच भासे सारेच गडे
परी असे ही निसर्ग किमया
शीतल वारा शीळ घालीत
हुंदाडत ये दरी कपारी
सळसळ पाने पैंजण रुणझुण
रास खेळतो कृष्ण मुरारी
आरक्त होइ धवलशी काया
रविराजाची येता स्वारी
त्या सोनसळी किरणांमध्ये
सारे सारे समर्पण करी
रसिका राजीव हिंगे
No comments:
Post a Comment