आरस्पानी सौंदर्यवती पहाटेस शिवशक्तीचे मिलन झाले आणि सृष्टीची निर्मिती झाली. सारे चराचर मोहक, गंधमय झाले. शिवाच्या प्रीतीने मोहरलेली शक्ती लाजेने अगदी चुर झाली, तिचे आरक्त रूप पाहून की काय पहाट ही गुलाबी झाली.
अहाहा! काय सुंदर आल्हादक वातावरण आहे न! मनाला भुरळ घालणारी, प्रीतीला पोषक आणि आवाहन करणारी ही गुलाबी पहाट अशीच रहावी, उत्साहपूर्ण, चैतन्यमय.... तारुण्याने भारलेली, बहरलेली, सुखाची उधळण करणारी, सुगंधित सौंदर्यवती.
पहाट झाली तरी तम पेंगुळलेला असतो, चंद्र तारका ही जरा गुलाबी थंडीचा आस्वाद घेत पहुडलेल्या असतात त्यामुळे रविराज ही जरा अंमळ उशिराच उठतात... पण तोपर्यंत पश्चिमेचा गार वारा दवबिंदूचे शिंपण करून धरेला भिजवतो आहे की तिच्या सौंदर्यात दवाच्या चंदेरी कणांनी भर घालतो आहे कळत नाही. कडे कपारी, डोंगर दऱ्यातून पांढुरके धुके आपला वेगळाच थाट दाखवत आहे. अन उषाराणी दवबिंदूनी सालंकृत होऊन धवल धुक्याची शाल लपेटून, लाजत, मुरकत रविराजाच्या स्वागताची तयारी करते आहे. नभांगणी पूर्वा सोनसळी साज लेऊन प्रभाकरा सवे उगवती कडे जाण्यास डौलदार गजगामीनी सम चालत निघाली आहे. क्षितिजावर केशरिया शिंपत अरुण रथारूढ होऊन भास्कराच्या द्वारी तिष्ठत उभा आहे. पाखरांचा मधुर कलरव, पानांची सुरेल सळसळ, पहाटे भोवती फेर धरून जणू रास खेळत आहे.
गंधित कुमुदिनी उमलत आपल्या सुगंधाने पहाटेचे आल्हादक वातावरण अधिकच मदहोश करीत नवं तारुण्याला बेधुंद करीत आहे....प्रीतमंदिरी या गुलाबी पहाटेच्या धुंद वातावरणात प्रीतीला उधाण आले आहे जणू. पवित्र प्रीती बंधनाचे अश्व मात्र अशा गुलाबी पहाटेस चौखूर उधळतात.
पहाटेची निर्मिती करतांना परमात्म्याने मुक्त हस्ते सौंदर्याची उधळण केली आहे, म्हणून तर ती इतकी मनोहर, आहे. रोज नवे रूप,नवीन आशा, नवे संकल्प घेऊन, नव्या वाटा दावित जगण्याचे बळ देते,आत्मबळ वाढविते.....
रसिका राजीव हिंगे
No comments:
Post a Comment