मधुर शैशव रसाळलेले रानोमाळी विखूरलेले
निसर्गाच्या कुशीत रमले एकमेकास म्हणती अपुले
आभाळासी पांघरूनिया भूमातेच्या अंकावरती
संस्काराचे होई दर्शन उजळती जणू वत्सल ज्योती
संवादन हे घडवित असते नात्याचे ते अतूट बंधन
सहवासाने कळते सारे सरते माझे माझे मी पण
कोण रंक नि कोणता राव नसावा इथे हो भेदभाव
विणत रहावी गुंफण ऐसी देत रहावा हृदयात ठाव
माणुसकीचा कर धरूनिया विश्वासावर जगते दुनिया
संस्काराचे आंदण द्यावे बाल्य बहरते मोहरुनीया
रसिका राजीव हिंगे
No comments:
Post a Comment