दशदिशातुनी दाटत आली
सांज बिलोरी अवनीवरती
अवगुंठीत ग रूप लाजरे
कालिंदीच्या काठावरती
कैसी झाली सावळबाधा
दर्पणी पाहता उगाच भासे
अवतीभवती चोहीकडे ग
प्रतिबिंबित होई आभासे
पैंजण पायी छमछम करती
का मुरलीचे सूर हे साजे
मेघ गरजले काळे सावळे
धा धा धिन ना मृदुंग बाजे
मंद झुळुकशी अंगावरती
मोरपीस जणू गाली फिरते
रानीवनी ग हंबर ऐकता
सावळ चरणी मन विसावते
©️®️ रसिका राजीव हिंगे

No comments:
Post a Comment