चित्रकाव्य

निळ्या सागरी फुलून आली

हिरवी हिरवी सृष्टी न्यारी

निळे आकाश झुकले थोडे

नवयौवन हे तोलून धरी

प्रीतसागरी जणू पहुडली

निळी सावळी प्रीत बावरी

मंत्रमुग्धही झाले क्षण क्षण

जलाशयाच्या खोल अंतरी

तरंग उठती लाटेवरती

जलबिंदूचे भासे नर्तन

धुंद मन जरा हिंदोळले

कोण नाविका तू मनभावन

वात्सल्याच्या छायेतूनी

जीवन नौका पार करी रे 

सावळमाया धरी सुकाणू

चरणी आता आश्रय दे रे

रसिका राजीव हिंगे