एक शलाका प्रकाशवेडी

कृष्ण मेघ ते भेदुन आली

अवनीवरती जलाशयाला

कवेत घेई ही धवलाली

सहस्ररश्मी येती अवचित

समीर डोलतो गार मंदसा 

गिरिशिखरावर हिरवाईचा

उत्सव सजला रूप गंधसा

दशदिशातून येई नाद

प्रणवाचे हो हे उच्चारण 

चैतन्य उजळे बहरे सृष्टी

नैराश्याचे हे उच्चाटन

ऐसी पसरे धरणीवरती

सारी माया परमेशाची

कणाकणातुन अस्तित्वाची

जाणीव देत निजरूपाची

रसिका राजीव हिंगे