चित्रकाव्य
एखाद्या तरी सांजवेळी
ऐसे लाभावे निवांत क्षण
देहभानासी विसरूनिया
वेचावेत असे सुवर्णकण
एका रेघेवरचे जगणे
क्षणाक्षणाला करती सावध
भिरभिरे नजर गस्त घालण्या
चुकता अवचित होई पारध
सावळमाया दाटत आली
विहंग शोधीती आसऱ्यास
ठायी ठायी भासे गनीम
कैसे गाठु गे निवाऱ्यास
पुनवेच्या या चांदण राती
सृष्टीच जणू भासे ऐना
तळ्याकाठच्या प्रतिबिंबाची
पडता छाया अपुली दैना
चांद्रप्रकाशी विहरत असता
जगण्यावरचे हितगुज सारे
द्यावयास ह्या वारस दाना
गाठावेत आता किनारे
रसिका राजीव हिंगे
No comments:
Post a Comment