कालिंदीच्या तीरावर
एक सावळेसे गाव
दऱ्या डोंगर साजिरे
ज्याचे गोकुळ गे नाव
गाव सात्विक सुंदर
जिथे निर्मिक विश्वाचा
गोपांसवे रमतसे
देव भुकेला भावाचा
निळी झुळूक मोहक
फेर धरी लाटेवर
संथ वाहे यमुनाई
रास खेळे पाण्यावर
होतो हंबर गोठ्यात
जैसा मृदुंगाचा नाद
रुणझुण वाहे वारा
जणू पैंजणांची साद
धनधान्य समृद्धन
आनंदाचे संकीर्तन
आल्हादक वाटे तिथे
मन मोराचे नर्तन
जिथे वसे पवित्रता
भक्ती नांदते मनात
प्रेमभाव साधाभोळा
नाते फुलवी उरात
ऐसा आहे एक गाव
जेथे अमृताचा पान्हा
भक्तिभाव जागवितो
माय यशोदेचा कान्हा
ऐसा गाव वाटे पाहू
डोळे पाहण्या व्याकुळ
जीव शिवा भेटण्यास
मन झाले गे गोकुळ
BPL - 3383
No comments:
Post a Comment