रानवाटा जाहल्या या
ओसाडले कणकण
वाट धूसर भासते
हरवले सुख क्षण
किलबिल पाखरांची
कुठे हास्याची लकेर
कधी छडी छम छम
कधी भावुक नजर
फळ्यावरी सारे ज्ञान
शब्द शब्दांचे श्रवण
गुरुकुल भासे असे
देई संस्काराचे दान
कुण्या शत्रूचा भयाड
हल्ला हा ज्ञान मंदिरी
शिष्यविण गुरुकुल
कोमेजली फुले सारी
अरे अरे थांबा जरा
नका सोसू रे दबाव
घंटानाद होईल रे
देतो ग्वाही हा गुलाब
रसिका राजीव हिंगे
No comments:
Post a Comment