चित्रकाव्य

 

सांज उतरली निळ्या सागरी

केशर ल्याली सृष्टी सारी

रविराजासी निरोप द्याया

अधीर झाली निशा बावरी

कोण कोठला योगी भासे

संन्यस्त दिसे अवघा सागर 

विरही मनास कसे आवरू

भरेल का ही प्रीती घागर

सांजवलेल्या कातरवेळी

क्षितिजापल्याड धावते नजर

किनाऱ्यावरी सखीसाजणी

भेटेल कशी नजरेस नजर

चंद्र प्रकाशा लेउन येई

पुनवेची ती रात चांदणी

अता नाविका वल्हव भरभर

उभी किनारी प्रीतसाजणी

रसिका राजीव हिंगे