दरवळणारे बाल्य सुकोमल
गंधकोषी सुखे पहुडले
वणवण अवघी जगण्यासाठी
शिणवट देही घेउन फिरले
सुखदुःखाची कसली चिंता
पलंग मेदिनी गगन पांघरे
सावलीतून येणे जाणे
सांजवातीचे घास स्मरे
भार वाहतो वाटे सारे
कैसे संचित कर्मगतीचे
भावभावना उरी दाटल्या
द्वार खुलावे सत्कर्माचे
नकोच जगणे लाचारीचे
कष्टाला त्या मोल कळावे
ऐसी शक्ती मजला दे रे
स्वाभिमानास तूच जपावे
रसिका राजीव हिंगे

No comments:
Post a Comment