ओठ बंद

 

ओठावरी पहारे बसवून कोण गेले

श्वासास भार आता देऊन कोण गेले

ओठात काय आहे सामावले अजुनी

नादावल्या क्षणांना फसवून कोण गेले

आभाळ भेटलेले आहे जणू धरेला

स्पर्शातल्या सुखानी लाजून कोण गेले

मौनातली असावी भाषांतरे प्रितीची

निःशब्द भावनांना सजवून कोण गेले

ओठात बंद केले जगण्यातले निखारे

दुःखात या तरीही मोहून कोण गेले

©️रसिका राजीव हिंगे