अट्टाहास दरवळण्याचा...

फुलला होता अंगणात

शुभ्र धवल मनमोहक..

अन् गंधभारला पण.

वायू सुद्धा सुखावला...

त्याचा गंध...मिरविण्यात

आसमंत सुगंधित झाला

कणकण दरवळला...

सृष्टी हर्षली.....अन्

मोहित झाली त्या गंधावर...

ऋतुराज वसंत आल्याची..

नांदी होती ही....

काळ्याभोर कुंतली ऐटीत 

विराजमान झालेला शुभ्रसा गजरा...

मन वेधून घेणारा.

रम्य कैलासशिखरी 

पिनाकपाणी तिष्ठला...

आदिशक्ती केव्हा या फुलांचा

भार मला अर्पण करेल...

अपर्णेची वाटुली पहात होता...

ती आली....क्षणात तिने...

ओंजळ रीती केली तिच्या

प्राणसख्याच्या चरणांवर...

अन् मोगरा ही थरारला....

कृतार्थ झाला... महेशाच्या

चरणी स्थिरावून... सार्थक

झाले उमलण्याचे, फुलण्याचे....

आता निर्माल्य झाले तरी....

तरी दुःख नव्हते....

शिवशक्तीचा सहवास म्हणजे

मोक्ष निश्चित आहे...

याच साठी होता अट्टाहास...

दरवळण्याचा... गंधाळण्याचा...

रसिका राजीव हिंगे