चित्रकाव्य

 

दैवगतीच्या खेळात कधी  हरले नाही

मानापमान कुचेष्टा कधी सरले नाही

आकाशाशी नाते माझे  मीच जोडले

झरोक्यातले जीवन कुणा कळले नाही

इंद्रधनूचा वेध घेतसे नजर सारखी

सप्तरंगांत मात्र कधीही रमले नाही

आयुष्याची परीक्षा कधीच संपत नाही

स्वप्न डोळ्यातले अजूनही पुसले नाही

नवी भरारी, नवी आशा घेऊनि आली

वळून मागे पाहणे कधी जमले नाही

रसिका राजीव हिंगे