का पुन्हा पुन्हा
पुढे करते आहेस
हिरवी कंकणे.
नाव कोणाचं आहे
त्यावर...
कळलंय ग.
पण तुझ्या मनाच्या
गवाक्षात
काय दिसतं
पाहिलंस तू?
मोरपिसापेक्षा ही
मऊ निळी झुळूक
आलो आहे
घेऊन...
घे पांघरून.
राधेने घेतले
तसे मुरलीचे
स्वर ...
सखी होऊन बघ न
कृष्णेसारखी...
दे झोकून आयुष्य
तेच होईल जे
असेल
प्रारब्धात......
©रसिका राजीव हिंगे
No comments:
Post a Comment