चित्रकाव्य

 

संसाराची लक्तरे जरी

टांगली बयो वेशीवरती

तरी उद्याची स्वप्ने पहात

जगणे नवीन आशेवरती

हिरव्या देठी सामावलेत

नभी भरारी घेण्याचे बळ

खळाळ हास्य मुखावरती

देई सकला मनी आत्मबळ

दशदिशातुनी नवीन आशा 

होउनि आल्या अश्वावर स्वार

आवर सावर मळभ मनातले

उचल पाऊल मार्ग सहस्रार

तेजाळलेलं चांदणं नभी

अवकाश सारे कवेत घेई

नशिबाला दे उत्तर आता

भाग्योदय मग पुढ्यात येई

©रसिका राजीव हिंगे